Opis

Sleeping with the Past to dwudziesty drugi album studyjny angielskiego muzyka Eltona Johna , wydany 29 sierpnia 1989 roku. Jest to jego najlepiej sprzedający się album w Danii (gdzie został nagrany) i jest dedykowany jego wieloletniemu partnerowi w pisaniu, Berniemu Taupinowi . Album zawiera „ Sacrifice ” i „ Healing Hands ”, które zostały wydane jako podwójna strona A i stały się pierwszym solowym singlem Johna, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w jego ojczystej Wielkiej Brytanii. Sukces singla pomógł albumowi również osiągnąć tam pierwsze miejsce, jego pierwsze od Elton John’s Greatest Hits z 1974 roku . Stał się również jego pierwszym platynowym albumem w Wielkiej Brytanii od Ice on Fire z 1985 roku . W Stanach Zjednoczonych uzyskał certyfikat złotej płyty w październiku 1989 roku, a platynowej w kwietniu 1990 roku od RIAA. Sleeping with the Past stał się najlepiej sprzedającym się albumem Johna w latach 80.

John i Taupin chcieli, aby piosenki odzwierciedlały styl ikon R&B lat 60., takich jak Marvin Gaye , Otis Redding i Sam Cooke , których podziwiali.

Guy Babylon zadebiutował na tym albumie i kontynuował grę na klawiszach z Johnem przez następne 20 lat, podczas gdy Fred Mandel opuścił zespół wkrótce potem. John poszedł na rehabilitację w 1990 roku. [ 7 ]

Dzięki odnowionej kreatywności po albumie Reg Strikes Back z 1988 roku Elton John i Bernie Taupin chcieli stworzyć spójny album, który zachowałby spójny temat. Zainspirowani sukcesem albumu Billy’ego Joela z 1983 roku An Innocent Man postanowili oddać podobny hołd brzmieniu R&B z lat 60. i 70., które inspirowało ich w młodości. Taupin słuchał soulowych piosenek z lat 60. i wykorzystywał te piosenki z przeszłości, aby zainspirować nowe teksty do swojego albumu. Następnie zapisywał artystów lub piosenki, które na niego wpłynęły. John wykorzystywał teksty Taupina jako przewodnik do napisania piosenki z wpływami soulowymi, opartej na oryginalnym źródle inspiracji.  Jak opisał Taupin historykowi rocka Stevenowi P. Wheelerowi, „Powiedziałem [Eltonowi], że musimy usiąść i zdecydować, co chcemy zrobić, i stworzyć spójny album z kolekcją piosenek, które brzmią, jakby wszystkie do siebie pasowały. Wpadliśmy więc na pomysł, żeby wrócić i posłuchać piosenek, które nas zainspirowały, kiedy zaczynaliśmy pisać piosenki, w czasach, kiedy płyty R&B były naprawdę świetne – w czasach Chess, płyt Stax i kiedy Motown było u szczytu. … Więc zacząłem wyciągać wszystkie te stare płyty i ich słuchać, żeby poczuć klimat, i postanowiliśmy zasadniczo zrobić album z białym soulem na koniec lat 80. i myślę, że to właśnie zrobiliśmy”.

Sleeping with the Past to drugi z albumów Johna, na którym gra na cyfrowym pianinie Roland RD-1000 zamiast swojego zwykłego akustycznego fortepianu koncertowego, którego używał we wszystkich utworach oprócz „Blue Avenue”, na którym grał na pianinie Bösendorfer w Puk Studios. John używał Rolanda Digital podczas występów promocyjnych związanych z albumem i późniejszą trasą koncertową. Davey Johnstone jest jedynym członkiem „klasycznego” zespołu Johna, który pojawia się na albumie — Dee Murray i Nigel Olsson są nieobecni. Klawiszowiec Guy Babylon pojawia się po raz pierwszy na albumie Eltona Johna i w tym samym czasie dołączył do jego zespołu koncertowego.

Kilka miesięcy po ukończeniu albumu John przypisywał jego sukces twórczy pewności, że niektóre nieprzyjemne rozdziały w jego życiu, takie jak walka z The Sun , dobiegają końca. W 1989 roku powiedział: „To pierwszy album, który nagrałem, nie odczuwając żadnej presji… Kiedy zaczynałem, wiedziałem, że moje życie osobiste zostanie uporządkowane”. Kilka lat później powiedział: „Byłem trzeźwy, kiedy nagrywałem Sleeping with the Past – po prostu”. ale to się wkrótce zmieniło: „Zboczyłem z torów, kiedy potem byłem w trasie”. W pierwszym tygodniu trasy zemdlał na scenie.

Album został wydany pod koniec amerykańskiej trasy Johna w 1989 roku, przy niewielkim wsparciu MCA Records. John odwołał koncerty i wywiady. W New Haven, Connecticut , 18 października 1989 roku, spieszył się podczas występu, rzadko rozmawiając z publicznością. W połowie koncertu ogłosił, że nie wykona materiału z nowego albumu, ponieważ MCA go nie promuje.

Oprócz „Sacrifice”, „Healing Hands” i „Club at the End of the Street”, które były singlami zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w USA, piosenki „Whispers” i „Blue Avenue” zostały wydane jako single w częściach Europy kontynentalnej . „Whispers” osiągnął 11. miejsce na listach przebojów we Francji, [ 12 ] podczas gdy „Blue Avenue” zdołało dotrzeć do Top 75 w Holandii. „Blue Avenue” opisuje jego nieudane małżeństwo z Renate Blauel.

Podczas sesji nagrano trzy inne piosenki: „Dancing In The End Zone” i „Love Is A Cannibal”, obie z Daveyem Johnstonem jako współautorem, zostały wydane jako strony B dwóch singli z albumu. „Love Is Worth Waiting For” zostało zaprezentowane w wersji demo podczas sesji Reg Strikes Back rok wcześniej i było dalej opracowywane w Puk, ale nigdy nie zostało wydane. Ta piosenka została jednak wykonana na żywo podczas wydarzenia Athletes and Entertainers for Kids w Los Angeles w lipcu 1988 roku, co stanowiło jedną z dwóch piosenek Eltona Johna/Berniego Taupina, które zostały wykonane na żywo, ale nigdy oficjalnie nie zostały wydane. Inna piosenka, „Sugar And Fire”, również nie przeszła etapu wersji demo. „Love Is a Cannibal” została zaprezentowana w filmie Ghostbusters II z 1989 roku .

Wynonna Judd nagrała współczesną wersję country utworu „Stone’s Throw from Hurtin”, który pojawił się w filmie Leap of Faith z 1992 roku z udziałem Steve’a Martina .

Album Sleeping with the Past otrzymał chłodne recenzje po wydaniu w 1989 roku. Po osiągnięciu 6. miejsca na liście przebojów UK Albums Chart w październiku 1989 roku , ponownym wydaniu „Sacrifice” jako podwójnej strony A z „Healing Hands” w czerwcu 1990 roku i awansie tego singla na pozycję nr 17, wkrótce potem Sleeping with the Past ponownie znalazł się na pozycji nr 1 na liście przebojów UK Albums Chart.

Album stał się najlepiej sprzedającym się albumem studyjnym artysty w Wielkiej Brytanii, uzyskał status 3-krotnej platynowej płyty  i przyniósł mu pierwszy solowy hit numer 1 na listach przebojów w jego ojczyźnie.

Notka o płycie – Wikipedia

ELTON JOHN The Lockdown Sessions (2xLP)