Opis

Historia Canned Heat to także historia ekscesów, nadużywania narkotyków, chorób psychicznych i uzależnienia od pigułek, w połączeniu z zamiłowaniem do wewnętrznych pogrzebów zespołu. Perkusista Adolfo „Fito” de la Parra powiedział niedawno w wywiadzie: „Wciąż jestem z Canned Heat po ponad 55 latach. Bycie żywym jest triumfem samym w sobie”

W końcu Fito był z zespołem od ich drugiego oficjalnego albumu „Boogie With Canned Heat”, który został wydany przez amerykańską wytwórnię Liberty w 1968 roku. w 1970 roku ukazał się „Future Blues”, pierwszy album z nowym gitarzystą Harveyem Mandelem. Album „So Sad (The World’s in a Tangle)” zawiera pierwszą piosenkę zespołu poświęconą ochronie środowiska. Opowiada ona o ciągłym smogu nad Los Angeles. „Let’s Work Together”, cover utworu Wilberta Harrisona „Let’s Stick Together” z 1962 roku, stał się hitem pierwszej dziesiątki Canned Heat na całym świecie. Nagranie koncertowe „70 Concert: Recorded Live In Europe” ukazało się w tym samym roku. Nagrany w różnych miejscach podczas trasy koncertowej po Europie (w tym w londyńskiej Royal Albert Hall), jest to pierwszy oficjalny album zespołu na żywo, a także ostatni dokument audio Canned Heat z Alanem „Blind Owl” Wilsonem, który zmarł z powodu przedawkowania tabletek we wrześniu 1970 roku. Wraz z „Final Vinyl”, Canned Heat niedawno wydali swój ostatni album; „Future Blues” i „70 Concert: Recorded Live In Europe” to jedne z najważniejszych albumów, kiedy zespół w swoim kluczowym składzie z Alem Wilsonem, Bobem Hite, Fito de la Parra, Harveyem Mandelem i Larrym Taylorem osiągnął zenit swojej twórczości pod koniec lat 60-tych / na początku lat 70-tych. Śmierć Wilsona pozostawiła lukę, której nie można było już wypełnić, zwłaszcza że Larry Taylor i Harvey Mandel również opuścili Canned Heat niedługo wcześniej, aby dołączyć do zespołu Johna Mayalla „USA Union”.

Sylwetka artysty – Wikipedia